Bez działań po szkoleniu większość uczestników wraca do dawnych sposobów w ciągu miesiąca. To najlepiej udokumentowany efekt każdej nauki.
Spotkanie po dwóch tygodniach
Godzina na pytania, które pojawiły się przy stosowaniu. To najskuteczniejsze pojedyncze działanie utrwalające.
Odstęp nie jest przypadkowy: po dwóch tygodniach uczestnicy zdążyli spróbować, ale jeszcze nie zdążyli się zniechęcić. Spotkanie prowadzi się bez przygotowanego programu — materiałem są pytania z sali. Jeśli pytań nie ma, to też jest informacja, i ważniejsza niż jakikolwiek kolejny slajd.
Wspólny zbiór poleceń
Uzupełniany przez zespół, dostępny dla wszystkich. Rozwiązanie znalezione przez jedną osobę staje się dostępne dla reszty.
Zbiór zaczyna żyć dopiero wtedy, gdy ktoś dopisze do niego pierwszy wpis po szkoleniu. Warto poprosić o to wprost kilka osób w pierwszym tygodniu. Gdzie go trzymać i co powinien zawierać, opisują materiały po szkoleniu.
Widoczne przykłady
Krótka informacja o tym, jak ktoś skrócił zadanie z godziny do dziesięciu minut. Działa silniej niż jakakolwiek zachęta ogólna.
Przykład musi pochodzić z tej samej firmy i najlepiej z tego samego działu. Wtedy nikt nie może powiedzieć, że u niego to nie zadziała. Wystarczy jedno zdanie na zebraniu albo krótka wiadomość — nie trzeba z tego robić opracowania.
Ekspert wewnętrzny
Osoba, do której można się zwrócić bez umawiania szkolenia. Bez niej pytania pozostają bez odpowiedzi, a zapał gaśnie.
Pytania po szkoleniu są zwykle drobne i pilne: jak zmusić model do krótszej odpowiedzi, czy ten dokument wolno wkleić, dlaczego wynik wyszedł inaczej niż wczoraj. Zakres roli i warunki, w których się utrzymuje, opisuje wewnętrzny ekspert w firmie.
Wpisanie w proces
Jeśli narzędzie ma być używane, powinno pojawić się w opisie sposobu wykonywania pracy. Użycie zależne wyłącznie od dobrej woli zanika.
W praktyce chodzi o drobiazgi: instrukcja stanowiskowa wymieniająca krok wykonywany w narzędziu, wzór odpowiedzi przygotowany na jego podstawie, miejsce w obiegu dokumentu. Krok opisany zostaje, krok zależny od pamięci znika przy pierwszym spiętrzeniu pracy.
Kolejne zajęcia dopiero po utrwaleniu
Zamawianie następnego szkolenia zanim poprzednie się przyjęło jest częstym błędem. Jeśli zespół nie stosuje podstaw, materiał trudniejszy nie ma się na czym oprzeć i tylko pogłębia wrażenie, że temat jest nie dla nich. Sygnałem gotowości są pytania: gdy uczestnicy sami przychodzą z problemami, których nie umieją rozwiązać, kolejne zajęcia mają na czym stanąć.
Czego nie robić
Nie kontrolować użycia liczbą zapytań. To prowadzi do sztucznej aktywności i podważa zaufanie.
Sprawdzać warto skutek w pracy, a nie samą aktywność w narzędziu — czym mierzyć, opisuje pomiar efektu szkolenia.
