Wewnętrzny ekspert — osoba prowadząca temat w firmie

Punkt asekuracyjny osadzony w skale

Po szkoleniu pytania pojawiają się przez kolejne miesiące. Bez osoby, do której można je kierować, zespół wraca do starych sposobów.

Kim powinien być

Osoba z danego działu, znająca pracę zespołu, nie specjalista techniczny z zewnątrz. Zna zadania i mówi tym samym językiem.

Biegłość techniczna jest tu mniej ważna od dwóch innych cech: chęci tłumaczenia i cierpliwości do pytań podstawowych. Osoba, która najszybciej opanowała narzędzie, nie zawsze jest najlepszym kandydatem. Bywa, że lepiej sprawdza się ktoś, kto sam miał na początku trudność i pamięta, na czym polegała.

Zakres roli

  • odpowiadanie na pytania zespołu,
  • zbieranie i udostępnianie sprawdzonych poleceń,
  • wprowadzanie nowych osób,
  • zgłaszanie potrzeb i problemów,
  • śledzenie zmian w narzędziach.

Zakres warto spisać, choćby w kilku punktach. Rola nieopisana rozmywa się do „ten, co się na tym zna", a wtedy trafiają do niej także zadania, które powinny iść gdzie indziej: konfiguracja kont, rozliczanie licencji, rozstrzyganie sporów o to, czy wynik nadaje się do wysłania. Ekspert wewnętrzny pomaga korzystać z narzędzia, nie odpowiada za decyzje biznesowe ani za dostępy.

Czas na rolę

Kilka godzin miesięcznie, uznanych oficjalnie. Rola dokładana do pełnego etatu bez odjęcia czegokolwiek gaśnie w kilka tygodni.

Uznanie czasu jest też sygnałem dla reszty zespołu, że pytanie tej osoby jest w porządku, a nie odrywaniem jej od pracy. Bez tego sygnału pytania nie padają wcale.

Nie może być jedyną osobą

Dwie osoby na dział albo jedna z zastępcą. Inaczej urlop zatrzymuje temat.

Druga osoba pełni jeszcze jedną funkcję: jest z kim omówić trudniejszy przypadek. Ekspert w pojedynkę rozstrzyga wszystko sam i po kilku miesiącach nikt nie wie, na jakiej podstawie.

Przygotowanie do roli

Sama praktyka nie wystarczy. Potrzebne jest głębsze wejście w temat, najlepiej przy okazji szkolenia zaawansowanego, oraz uzgodnienie, gdzie kończą się uprawnienia tej osoby — co może rozstrzygnąć sama, a co musi zgłosić dalej.

Wsparcie zewnętrzne

Kontakt do kogoś, kogo ekspert wewnętrzny może zapytać. Bez tego trudniejsze pytania zostają bez odpowiedzi.

W praktyce chodzi o kilka spraw rocznie, których nie da się rozstrzygnąć w firmie: zmiana w narzędziu, nietypowy przypadek z danymi, pytanie o granicę zastosowania. Taki kontakt bywa naturalnym przedłużeniem wdrożenia, bo wykonawca zna zbudowane rozwiązanie.

Widoczność

Zespół musi wiedzieć, kto pełni tę rolę. Ekspert wyznaczony w wiadomości, o której nikt nie pamięta, nie istnieje.

Wystarczy wpisać nazwisko w to samo miejsce, w którym leżą materiały po szkoleniu, i powtórzyć je przy wprowadzaniu każdej nowej osoby.

Kiedy rola nie jest potrzebna

W bardzo małym zespole, w którym wszyscy siedzą obok siebie i pytania padają na głos. Wyznaczanie eksperta jest wtedy zbędną formalnością. Rola staje się potrzebna wtedy, gdy działy pracują osobno albo gdy narzędzie ma używać ktoś, kto nie był na szkoleniu.