EAN — międzynarodowy kod kreskowy identyfikujący produkt. Gdy jest na fakturze i w kartotece, sprawa jest rozstrzygnięta bez wątpliwości. To jedyny identyfikator naprawdę jednoznaczny.
Ograniczenie: nie każdy towar go ma. Materiały sypkie, usługi, towary konfekcjonowane własnymi siłami i asortyment techniczny często pozostają bez kodu.
Oznaczenie, którym posługuje się konkretny dostawca. Jest stabilne w ramach jego oferty, ale nie ma znaczenia poza nią — ten sam symbol u dwóch dostawców może oznaczać co innego. Dlatego zapamiętuje się go zawsze w powiązaniu z kontrahentem, nigdy samodzielnie.
W praktyce to najskuteczniejsza droga przy stałych dostawcach. Po pierwszym potwierdzeniu dopasowania kolejne dostawy rozpoznają się same.
Najmniej pewna. Nazwy skracane, przestawiane i zapisywane różnymi konwencjami wymagają porównywania znaczeniowego, nie znakowego. To droga ostatniej szansy, użyteczna przy dostawcach jednorazowych.
EAN, potem symbol dostawcy zapamiętany z historii, potem nazwa — i próg pewności, poniżej którego pozycja trafia do decyzji człowieka zamiast do dokumentu.
Uzupełnienie kodów EAN w kartotece jest pracą jednorazową, która podnosi skuteczność wszystkich późniejszych importów. Wykonana przed wdrożeniem oszczędza znacznie więcej czasu, niż zajmuje.